نهضت عاشوراودانش آموزان(تحقیق3)

قیام امام حسین تداوم رسالت انبیاء علیه السلام بود ومحرم وصفر عصاره تمام تاريخ اسلام وزندگي همه انبياء وائمه مي باشد و همه ماچه بزرگ وچه کوچک بايد نهضت امام حسین(ع)را سرمشق زندگي خود قرار دهيم .

ماه محرم را فرصتي براي دريافت درس زندگي، ايستادگي ومقاومت دربرابرستمگران وهمه ی بدی هااست و در شرايط فعلي و همزمان با وقايع مختلف در کشوروجهان مي‌توانيم از نهضت مقدس امام حسین(ع)درس‌ها و آموزه‌هاي مفيدي را كسب کرد.

آرمان امام حسین (ع) مسیر هدایت انسانهاست.

عاشورا تجلی تمام ارزشها ی دینی و کمالات انسانی است.

محرم وعاشورا نعمتی است که شکر گزاری عظمت آن زمینه ساز رحمت بیشتر است.

چنانچه کسی در مسیر خدمت به مردم قرار گیرد خداوند در قالب سنت امداد و امهال به مدد او می آید.

کسب درجات معرفتی انسان را به قله کمال می رساند،همان نورانیتی که امام حسین ویاران باوفایشرا به او قله ی کمال و ایثار رساند.

قدم هاوقلم هایمان ارزش دارداگر برای خدمت به خلق،رضای خداوندوتوسعه جامعه باشدبر ارزش آن افزوده خواهد شد.

امام خمینی (ره)بنیانگذارجمهوری اسلامی ایران ...

ادامه نوشته

السلام علیک یاعلی اصغرحسین علیه السلام

کوچکترین سرباز امام حسین علیه السلام که شهادت مظلومانه او تا ابد

لکه ننگی بر دامن یزیدیان است.وبزرگترین سند،برمظلومیت

حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام واصحاب باوفایش می باشد.

ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة

امام حسین علیه السّلام فرمودند: «اَلصِّدْقُ عِزٌّ، وَالْكِذْبُ عَجْزٌ،وَالسِّرُّ اَمانَةٌ، وَالْجِوارُ قَرابَةٌ،وَالْمَعُونَةُ صَداقَةٌ، وَالْعَمَلُ تَجْرِبَةٌ؛راستگويى بزرگوارى است و دروغگويى ناتوانى،رازدارى امانت است، و همسايگى خويشاوندى و كمك كردن صداقت است و كار، تجربه»

امام حسین علیه السلام فرمودند:لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق

رستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.

امام حسین علیه السلام فرمودند: هر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع شود و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود.

امام حسین علیه السلام فرمودند: إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ

نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید

امام حسین علیه السلام فرمودند: همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است

امام حسین علیه السلام فرمودند: به یکى ازسه نفرحاجت مبر:به دیندار،یاصاحب مروت،یاکسى که اصالت خانوادگى داشته باشد.

منبع:تاريخ يعقوبى، ج 2، ص ۲۴۶

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین علیه السلام

خلاصه ای ازابلاغ ماموریت غدیر(تحقیق2)

بسم الله الرحمن الرحیم

گزارش عید غدیر:

ظهر روز هیجدهم ذی الحجه بود که ناگهان پیک وحی بر رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد و از جانب خدا پیام آورده که: «ای رسول آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده به گوش مردم برسان و اگر چنین نکنی رسالت او را ابلاغ نکرده ای و خداوند تو را از گزند مردمان حفظ خواهد کرد» پیامبر دستور توقف دادند و همگان در آن بیابان بی آب و در زیر آفتاب سوزان صحرا فرود آمدند و منبری از جهاز شتران برای پیامبر ساختند و رسول خدا بر فراز آن رفته و روی به مردم کردند. ابتدا خدای را سپاس فرموده و از بدیهای نفس اماره به او پناه جست و فرمود:ای مردم بزودی من از میان شما رخت بر می بندم، آنگاه می افزاید چه کسی بر مومنین در ارزیابی مصلحت ها و شناخت و تصرف در امور سزاوارتر است همه یک سخن می گویند خدا و پیامبر داناترند.رسول گرامی می فرماید: آیا من به شما از خودتان اولی و سزاوارتر نیستم و همگان یک صدا جواب می دهند که چرا چنین است. آنگاه فرمود: من دو چیز گرانبها در میان شما می گذارم یکی ثقل اکبر که کتاب خداست و دیگری ثقل اصغر که اهل بیت منند. مردم، بر آنان پیشی نگیرید و از آنان عقب نمانید. آنگاه دست علی (ع) را در دست گرفت و آن قدر بالا برد که همگان او را در کنار رسول خدا دیدند و شناختند.سپس فرمود: خداوند مولای من و من مولای مومنان هستم و بر آنها از خودشان سزاوارترم. ای مردم هر کس که من مولا و رهبر اویم این علی هم مولا و رهبر اوست و این جمله را سه بار تکرار کرد و چنین ادامه داد: پروردگارا، دوستان علی را دوست بدار و دشمنان او را خوار. خدایا علی را محور حق قرار ده و سپس فرمود: لازم است حاضران این خبر را به غایبان برسانند. هنوز اجتماع به حال خود باقی بود که دوباره آهنگ روح بخش وحی گوش جان محمد صلی الله علیه و آله را نواخت که:‌»امروز دینتان را برایتان کامل نمودم و نعمت خود را بر شما به پایان رساندم و اسلام را به عنوان دین برایتان پسندیدم» و بدین سان علی (ع) از جانب خداوند برای جانشینی پیامبر (ص)برگزیده شد.

اعلان عمومى براى سفر حج:

ادامه نوشته

خلاصه ای اززندگی نامه پیامبراسلام(ص)

تولد حضرت محمد( ص) بنابر بسياري از روايات در 17 ربيع الاول عام‌الفيل( 570 م ) ، يا به روايتي 12 همان ماه در تقويم عربي روي داد . پدر پيامبر‌(ص)‌، عبدالله فرزند عبدالمطلب و مادرش آمنه دختر وهب و هر دو از قبيلة بزرگ قريش بودند ؛ قبيله‌اي كه بزرگان آن از نفوذ فراواني در مكه برخوردار بودند و بيشتر به بازرگاني اشتغال داشتند . عبدالله ، پدر پيامبر (ص) اندكي پيش از تولد فرزندش براي تجارت با كارواني به شام رفت و در بازگشت بيمار شد و درگذشت . بنابر رسمي كه در مكه رايج بود ، محمد (ص) را به زني به نام حليمه سپردند تا در فضاي ساده و پاك باديه پرورش يابد. وي 6 ساله بود كه همراه مادر براي ديدار خويشان به يثرب ( مدينه) رفت‌، اما آمنه نيز در بازگشت ، بيمار شد و درگذشت و او را در ابواء ـ نزديك مدينه ـ به خاك سپردند. محمد ( ص) از اين پس در كنف حمايت جدش عبدالمطلب قرار گرفت ، اما او نيز در 8سالگي وي درگذشت و سرپرستي محمد ( ص) بر عهدة عمويش ابوطالب گذارده شد. ابوطالب در سرپرستي برادرزاده اش كوششي بليغ مي كرد . در سفري تجارتي به شام او را با خود همراه برد و هم در اين سفر ، راهبي بَحيرا نام ، نشانه هاي پيامبري را در او يافت و ابوطالب را از آن امر مطلع ساخت. از وقايع مهم پيش از ازدواج پيامبر ( ص ) ، شركت در پيماني به نام « حلف الفضول » است كه در آن جمعي از مكيان تعهد كردند « از هر مظلومي حمايت كنند و حق او را بستانند » . پيماني كه پيامبر (ص)بعدها نيز آن را مي‌ستود و مي‌فرمود اگر بار ديگر او را به چنان پيماني باز خوانند ، به آن مي‌پيوندد.

شهرت محمد (ص)به راستگويي و درستكاري چنان زبانزد همگان شده بود كه « امين » لقب گرفت و همين صداقت و درستي توجه خديجه دختر خويلد را جلب كرد و او را با سرماية خويش براي تجارت به شام فرستاد ؛ سپس چنان شيفتةدرستكاري « محمد امين‌» شد كه خود براي ازدواج با وي گام پيش نهاد ، در حالي كه بنابر مشهور ، دست‌كم 15 سالي از او بزرگ‌تر بود . خديجه براي محمد ( ص ) همسري فداكار بود و تا زماني كه حيات داشت ، پيامبر همسر ديگري برنگزيد . او براي پيامبر) ص ) فرزنداني آورد كه پسران همگي در كودكي در گذشتند و در ميان دختران ، از همه نامدارتر ، حضرت فاطمه‌( ع) است . از جزئيات اين دوره از زندگي پيامبر ( ص) تا زمان بعثت آگاهي چنداني در دست نيست ؛ جز آنكه مي دانيم نزد مردمان به عنوان فردي اهل تأمل و تفكر شناخته شده ، و از خوي و رفتارهاي ناپسند قوم خود سخت ناخشنود بود . از آداب و رسوم زشت آنان چشمگيرتر از همه بت پرستي بود و پيامبر (ص) از آن روي بر مي‌تافت . محمد (ص) اندكي پيش از بعثت ، دير زماني را به تنهايي در غار حرا، در كوهي نزديك مكه به سر مي‌برد و زمان را به خاموشي و انديشه مي‌گذرانيد

روز بیعت

ای غدیر خم که هستی روز بیعت با امام

از تو محکم شد شریعت،و ز تو نعمت شد تمام

بر تو ای روز امامت از همه امت سلام

ما به یاد آن مبارک روز و آن زیبا پیام

از ولای مرتضی، دل را چراغان می کنیم

                با علی ،بار دگر تجدید پیمان می کنیم                    

     (سید رضا موید)